در واقع ، راز و حكمت وجوب روزه بر انسان‌ها پديد آمدن روح تقوا و خداترسىدر آنهاست . از ديدگاه اسلامىمهم‌ترين عنصر در خودسازى ، تقواست . روح خداترسىدر انسان موجب مىشود كه شيطان‌هاىدرون و برون نتوانند بر او چيره شوند . در بينش قرآنىبهترين نماد تقوا و پرهيزگارىيوسف صديق ( ع ) است . او در معرض وسوسهء شيطان درون و شيطان برون قرار گرفت و با استمداد از عنايت پروردگار ، دامان خويش را پاك نگاه داشت . در ميان ما آدميان كمتر كسىرا مىتوان يافت كه در چنان شرايط دشوارىكه يوسف ( ع ) با آن رو به رو شد ، خود را از گناه باز دارد . تقواىيوسف موجب عزّت و سربلندىاو شد . در مقابل ، زليخا كه نماد هواپرستىو بىتقوايىبود ، به خفّت و خوارىمبتلا شد و محبوبيت و بزرگىخود را از دست داد . در خصوص فوايد روزه در روايات حضرات معصومان ( ع ) آمده است كه روزه شكرگزارىاز نعمت‌هاىالهىاست ، چرا كه به سبب روزه و گرسنگى ، قدر نعمت‌هاىخداوند بر روزه‌دار آشكار مىشود و شكر آن نعمت‌ها را به‌جا مىآورد . فايدهء ديگر روزه ، احسان كردن به مستمندان است ؛ زيرا به سبب روزه و درك گرسنگى ، حال فقيران بر روزه‌دار معلوم مىشود و اين باعث رقّت قلب و احسان به آنان مىشود . از نظر معصومين ( ع ) به وجود آمدن حالت تضرّع و خشوع در روزه‌دار از مهم‌ترين فوايد روزه محسوب مىشود ؛ چرا كه روزه سبب بر طرف شدن تيرگىباطن و كدورت دل است و جلاىدل نيز موجب تضرّع و خشوع است و تضرّع و خشوع هم قرب الهىرا در پىدارد . روزه موجب صفاىدل ، قطع اميد از مخلوق و انس به بارىتعالىاست . روزه